Het grappige is dat wij na jaren pas achterkomen dat ze hoogbegaafd is. Op jonge leeftijd dacht ik dat ze autistisch is, omdat zij heel goed alleen kan spelen, in haar eigen wereldje. Ook was ze ontzettend creatief: 3D bouwen met simple karton, papier, plak of plakband en een schaar. Ongelovelijk wat ze bouwde en iedereen vond het prachtig. Ik, de trotse mama zei altijd "ze is erg creatief". Nu begrijp ik pas waarom ze zo anders was dan haar zus. Wij dachten dat ze alles sneller oppikte omdat ze een voorbeeld heeft.
En maar zeuren over het label van haar kledingstuk die eruit geknipt moet worden. Als de stof van haar kleding niet zacht genoeg is, weigert ze het aan te trekken. Het zal haar pijn doen. Haar huid die erg gevoelig is. Teveel lawaai, te druk vindt ze niks. Ze weet precies wat ze wilt en daar is ze soms niet vanaf te brengen. Als je afwijkt van het schema, merk je pas dat het kind niet flexibel genoeg is. De planning is bij haar helemaal in de war gegooid waardoor ze gefrustreerd raakt en erg boos wordt. Iets niet voor mekaar krijgen of niet af kunnen hebben omdat het bed tijd is, is soms een drama voor haar. Gefrusteerd gaat ze gillen en alles vliegt de kamer in.
Mede door de lezing, meer bekendheid over hoogbegaafdheid beginnen wij haar na 9 jaar meer te begrijpen. Door Eureka, extra schoolbegeleiding en meer begrip van ons zit ze nu nog beter in haar vel. Ook is ze veel socialer geworden: speelt meer met de klasgenootjes, wordt uitgenodigd op kinderfeestjes, praat veel meer en wil ook meer activiteiten buitenhuis ondernemen. Ze is nog vrolijker geworden.
De eerste dag bij Eureka werd ze meteen opgenomen door de kids en het klikte meteen. Normaal gesproken loopt ze nooit met iemand mee die ze niet kent. Ook niet met andere kinderen. Het was een hele nieuwe ervaring voor mij als ouder: mijn kind die meteen opgenomen wordt door de kinderen en ze voelt zich meteen thuis. Het is ook ontzettend mooi om te horen hoe ze nu praat over haar plusklasje, die net 2 weken is gestart op de reguliere school. Ze geeft zelf aan dat ze liever daar is dan in de klas. Volgens mij gaan wij de goede richting op.
Herkenbaar!
Wat een herkenbaar verhaal! Ook ik heb vaak gedacht dat mijn dochter PDD-NOS had. Ze wilde altijd precies alles weten: waar gaan we dan naar toe, hoe lang blijven we er, wat moet ik dan doen enz. En als het dan een keertje anders ging dan afgesproken... oei, oei!
Ook het zeuren om bijvoorbeeld een kledinglabel is herkenbaar. Mijn dochter moet en zal sokken aanhebben in bed. Ook bij 30 graden celcius! En ze weigert spijkerbroeken te dragen 'omdat die niet lekker voelen'....
Vroeger werd ik hier wel eens gek van, maar sinds ik begrijp dat het met haar hoogbegaafdheid te maken heeft, kan ik er veel beter mee omgaan. Zij ook trouwens. Het meisje is ontzettend gegroeid sinds ze weet dat ze hoogbegaafd is: vrolijker, meer ontspannen en meer zelfverzekerd. Voor haar is ook ineens veel meer duidelijk geworden.
Soms vragen ouders wel eens of het zinvol is om je kind te laten testen wanneer je hoogbegaafdheid vermoedt. Mijn antwoord: zeker doen!!!
Vanaf welke leeftijd
Interessante verhalen. Ik vraag mij weleens af vanaf welke leeftijd nader onderzoek naar hoogbegaafdheid kan en nuttig is. Weet iemand hier een antwoor dop ?
vanaf welke leeftijd
Onderzoek waarom? Alleen als er sprake is van een hulpvraag lijkt mij dat onderzoek een optie wordt, dus niet zozeer de leeftijd. Vaststellen dat er wel of niet sprake is van hoogbegaafdheid is zeker geen doel opzich, maar middel tot vaststellen van begeleidingsbehoefte. Als de huidige ontwikkeling tot tevredenheid stemt ( en dan bedoel ik wel de totale persoonsontwikkeling) vooral doorgaan!
Henny van Hal, Duiven
RAKIT / WISC III
De meest gangbare IQ-test, de WISC III, is bedoeld voor kinderen van 6 tot 16 jaar. De RAKIT kan worden afgenomen vanaf 4 jaar en 2 maanden.
WISC III
ik heb de WISC III gehad
Als er een IQ uitslag is, kan
Als er een IQ uitslag is, kan deze nog wijzigen door de jaren heen? Of is dit een gegeven dat de rest van hun leven mee dragen. Weet iemand hierop antwoord?
Mijn kind heeft 140 maar duikt niet in leerboeken. M.a.w. ze leert niet veel bij. Kan het zo zijn dat deze minder wordt naar mate ze ouder wordt. Of het IQ te maken met hoe snel ze iets begrijpt......
IQ
Vanmiddag toevallig een inspirerende middag bijgewoond met als spreker Jeroen van Liempt. Hij werkt veel met hoogbegaafde en hoogintelligente leerlingen. De vraag over het IQ werd hier ook gesteld en hij zei dat het IQ inderdaad nog kan wijzigen.
Statische vs plastische intelligentie
Het concept Statische intelligentie gaat er vanuit dat ieder mens een vaststaande intelligentie heeft. Die wordt bepaald door genen, of voor je vierde jaar. Deze intelligentie bepaalt wat je wel of niet kunt doen en welk niveau je kunt halen.
Het concept Plastische intelligentie zegt dat ieder mens een flexibele intelligentie heeft. Die wordt bepaald door hoeveel gebruik je maakt van je denkvermogen en wat voor uitdagingen je aangaat. Hoe meer uitdagingen je aangaat , hoe intelligenter je wordt.
Beide theorieën zijn wetenschappelijk onderbouwd. Het gaat er echter niet om welke theorie correct is, maar wat het effect op een mens is afhankelijk van waar hij in gelooft. Er blijkt een groot verschil te zijn tussen mensen met de overtuiging dat intelligentie statisch is, tegenover mensen die geloven dat intelligentie plastisch is.
Dit is direct te vertalen naar de praktijk bij hoogbegaafde kinderen. Veel van deze kinderen hebben al vroeg in hun leven veel succes en worden daarop geprezen op intelligentie. "Wat ben je slim dat je dat al kunt", "Wat knap dat dat al lukt, wat een slimme knul ben jij". Op basis hiervan krijgt het kind een overtuiging van een vaststaande, statsiche intelligentie.
Dat is fantastisch zolang zaken goed gaan. Maar op het moment dat blijkt dat iets niet meer lukt, komt de keerzijde naar boven. Het feit dat het niet meer lukt, wordt niet toegeschreven aan een verkeerde strategie of een gebrek aan oefening. Het kind betrekt het direct op zichzelf en zijn/haar eigenwaarde. Als ik slim was toen ik dat wel kon, dan ben ik hier blijkbaar te dom voor.
Wat kun je eraan doen? Geef inzicht in de gedachtengang die het kind heeft, zowel op rationeel bewust niveau, als op onderbewust overtuigingen niveau. Geef het kind steeds feedback waarmee je plasiticiteit 'aantoont'!